Chocolate Man van de Wilacks

Chocolate man van de Wilacks heet hij officieel, maar wij noemen hem Rocky...
Een Shih-tzu dekreutje van 4 jaar.

Op 21-1 2016 hebben we hem opgehaald, hij verkocht vanwege persoonlijke omstandigheden.
Samen met mijn buurvrouw Ida Koster, waar ik regelmatig op de hondjes pas en die alles weet over de shih-tzu zijn we naar het Brabandse land gereden.
Daar was het een pittig ventje, maar in de auto werd hij heel klein en is lekker bij Ida op schoot gaan zitten... niet wetend wat hem overkwam.

Tja, en dan komt hij thuis, in een huis met 2 labradors, een reu en een teef beiden gecastreerd. Maar na de eerste begroeting is meneer meteen op zijn strepen gaan staan!
Owee... meneer heeft babbels, maar daar weet Chenna wel raad mee. Als teef heeft ze zich als leider opgesteld en die twee hebben dan ook al snel de strijdbijl begraven en maken er een spelletje van.
De reu heeft niet de energie om zich ergens druk om te maken en negeert Rocky volledig.

Vanaf dag 1 merken we obsessief kennelgedrag, steeds rondrennen en willen rijden op de andere honden. Ook likt hij continu de oren van de anderen, wat ook weer uitdraait op rijen...
Maar door hem er steeds weg te halen, met de stem zeggen dat het niet gewenst is en dit consequent blijven doen wordt het minder.
Als ik erbij ben liggen ze ook vaak gewoon samen te slapen en is er niets aan de hand.
Door dit gedrag moet Rocky wel in de bench als ik weg ben en in de nacht.
De eerste paar nachten heeft hij vreselijk geblaft, maar ik hem hem gewoon uit laten blaffen en niet gereageerd. Uiteindelijk hield hij op en sindsdien is hij stil als we gaan slapen.
Wat een opluchting!
 's morgensvroeg wilde ik ditzelfde toepassen, maar daar had de buurman ernstige problemen mee... Rocky blaft vanaf 7 uur en blijft blaffen, hij houdt niet meer op en gaat tot een uur of 11 door.
Ik kan mijn buurman wel begrijpen, maar zo gauw als ik reageer... ik ben ook maar een mens... blaft hij daarna nog harder en langer door...
De ochtend laat ik hem nu blaffen tot ik de konijnen gevoerd heb en hij rustig is... dan mag hij eruit en gaan we lopen. Maar hierdoor blijft hij dus elke ochtend blaffen... zucht....
Ook overdag is het drama in de bench... niet als ik er bij ben maar wel als ik even boven ben of de tuin in loop. Dan begint hij te blaffen en houdt pas weer op als ik weer stil zit.
Voor de benchtraining is dit belangrijk om te oefenen, maar het is een lange weg...